Altijd leuk, competitiewedstrijden op de donderdag. Het aanvangstijdstip 2100 uur, zal bij onze gasten van Gavoc uit Oud Gastel niet helemaal als  het ideale tijdstip zijn ontvangen. Maar goed voordeel was wel dat je ook nog eens wat meepakt van andere wedstrijden, dus eigenlijk wel prima. En niet te vergeten: grootste voordeel is dat het publiek massaal kan blijven hangen om nog even een thuiswedstrijd van het vlaggeschip van BOK , H1 mee te mogen maken.

Is het normaal schrapen om een mannetje of 7 bij elkaar te hebben, dat was nu geheel anders en er was zelfs sprake van dat het niet op het formulier of zeg maar I-PAD zou passen. Met een Corona-Vrije Thierrie of is het nu Jerry, een ingewaaide student uit Utrecht, en versterking  van Alex, gevoegd bij een bijna blessurevrije basis van H1, was het dringen geblazen.

De stand toonde nog een vertekend beeld waar H1 op de vierde/vijfde plaats stond, maar tegen het al 3 wedstrijden meer gespeelde Gavoc hadden we vooraf zeker het idee niet kansloos te zijn. De opstellingen waren nog niet genoteerd of Karl bleek als afleidingsmanoeuvre een verkeerd shirtje aan te hebben gedaan. Of was er een notatiefout in de I-Pad geslopen? Edoch  niet veel later werd de eerste set soeverein binnen gehaald waar behalve de vele servicepunten ook de ca 15 persoonlijke fouten van Gavoc zeker aan meewerkten. Maar het 1^e punt was alvast binnen met 25-15.

Dan wordt een 2^e set uiteraard lastig en Gavoc stond lange tijd wel in de buurt maar ook wederom geen vuiltje aan de lucht –  25-18 voor Bok H1.

De cruciale 3^e set ging weer een stapje moeizamer, Gavoc begon beter te serveren en had na 2 sets het zwakke punt van Bok gevonden, wat trouwens volgens mij wel bekend is in heel Zeeland, maar blijkbaar Brabant nog niet had bereikt. Het door een gebrek aan mobiliteit gezegend H1 is een kei in het aankijken van de ander, als er weer eens een prikbal midden in het veld valt. Gelukkig hebben we dan altijd nog de mogelijkheid om (vaak onterecht) Rieni de schuld te geven. Hij heeft niet voor niets als enige zo’n mooi apart shirtje aan dus dat betekent toch dat alle 1^e ballen voor hem zijn?! Waarom zou je als vrij netverdediger van het net afkomen en naar binnen trekken als deze kanjer het hele veld kan afdekken en aandweilen toch?

Gavoc bleef in de 3^e set in de race en kwam bij 24-23 heel dicht in de buurt maar het mocht voor hen niet baten en de overwinning was binnen. 

Volgens mij was dat ook wel de belangrijkste conclusie en kunnen we de 4^e set wel even vergeten die zoals het een goed gastheer betaamd aan de Brabantse opponenten geschonken werd, om hen niet met lege handen naar huis te laten gaan.

Het publiek had het trouwens na de 3^e set al grotendeels voor gezien gehouden en stroomde de sporthal uit, de zege was binnen. Positieve uitzondering was zeker Jos, die na zeker 5 Terabyte aan films en foto’s (merendeel van het publiek en onze bank als ik het goed heb gezien) er toch in was geslaagd om die ene fantastische middenaanval van Jelle in een ware slow-motion vast te leggen. De geleerden zijn het er overigens nog niet over eens of het nu slow-motion of werkelijke snelheid was.

4 punten binnen en dan nog wel op de 4^e plaats op de ranglijst maar zoals aan de bar tussen de Leffes en Bitterballen fijntjes werd opgemerkt, wel met hetzelfde aantal verliespunten als de nr 1 Mytilus. Misschien dat de vernieuwde Nevobo App ook die optie zou kunnen inbouwen in hun ranglijsten?

Rest mijn nog het arbitrale trio te complimenteren met de leiding en zeker het wakker blijven.

PS Uiteraard hebben we  tussen de sets uitgebreid gewisseld om alle 33 spelers wat speeltijd te gunnen maar het opsommen hiervan is wat veel voor dit beknopte verslag.

Het nieuwe programma is hier op de nevobo site te vinden en natuurlijk ook in de agenda op deze website.

Het verschil bij de bovenste 4 is klein. Met nog één wedstrijd te gaan, is de verwachting dat Mytilus er nog 5 punten bij krijgt tegen Apollo, AVC scoort tegen Appollo volgens de prognose 4 punten en de verwachting (hoop) is dat BOK in de laatste wedstrijd de punten deelt met de Brug (3-2 of 2-3).

De eindstand zal volgens deze prognose dan worden:

1. Mytilus
2. AVC
3. BRUG of BOK
4. BOK of BRUG

Bok HS2  – De Moriaan / Symmachia HS6                              4-0

De heren van het tweede, de heren van het tweede,
Die moesten aan de bak, die moesten aan de bak.
Maar met Alex en met Chrisje,
Gingen ze de deze wedstrijd uit hun dak.

En van je hela helahelaholala …….

De harde kern ging beginnen, de harde kern ging beginnen,
De jokers op de bank, de jokers op de bank.
Met de opslag als sterkste wapen,
Was een 25-16 overwinning hun dank.

En van je hela helahelaholala …….

De tweede set ging Alex, de tweede set ging Alex,
Als jonge hond tekeer, als jonge hond tekeer,
De hal stond te schudden,
En symmachia had hierop geen verweer.

En van je hela helahelaholala …….

Set drie was voor Crisje, set drie was voor Chrisje,
Gespannen als debutant, gespannen als debutant,
Maar snel begon hij goed te scoren,
En zette we met 25-23 ook set 3 naar onze hand.

En van je hela helahelaholala …….

Het verzet leek gebroken, het verzet leek gebroken,
De kopjes gingen hangen, de kopjes gingen hangen.
Nog 16 punten mochten de gasten maken,
En werden toen aan de zegekar gehangen.

En van je hela helahelaholala …….

Het feestje kon beginnen, het feestje kon beginnen,
Nog steeds ongeslagen, nog steeds ongeslagen,
Alleen Mytilus lijkt te kunnen volgen.
En die moeten we volgende week uit gaan dagen.

En van je hela helahelaholala …….

Komt dus in grote getale, komt dus met grote tale,
Het tweede verdient steun, het tweede verdient steun,
Want met jullie hulp,
Geven we ook die een flinke dreun.

En van je hela helahelaholala …….
En van je hela helahelaholala …….
En van je hela helahelaholala …….

Zaterdag 23 november 2019

De Moriaan / Symmachia HS6 – BOK  HS2 2-3

Op de laatste training voor de return tegen onze vrienden uit Roosendaal worden we klaargestoomd door Jos die de training verzorgd, nadat we voor onze sponsor een heuse foto-shoot hadden gedaan. Al kort na aanvang viel het doek voor Senior die geblesseerd afhaakte. Dit kon er nog wel bij, want ook Arjan zou er niet bij zijn. Gelukkig was Jelle deze keer weer wel van de partij, en dus met zes spelers en senior als coach vertrokken we de zaterdagmiddag richting Roosendaal. Ruim op tijd kwamen we daar aan en dus tijd genoeg voor een kopje koffie. Maar ‘tijd genoeg’ bleek niet helemaal terecht, want door een defecte koffiemachine moest onze Karl starten zonder een cafeïne-shot. Was deze tegenslag een voorbode voor een vervelende middag.

Tijdens het inspelen zagen we dat onze tegenstanders niets aan het toeval over wilde laten en met een grote overcomplete selectie wilde ze een revanche voor de nederlaag eerder deze maand. Nadat onze inmiddels ‘vaste’ scheids het signaal had gegeven om te starten werd door Jack de opstelling doorgegeven. Jack ging van start als ballenwipper met in zijn diagonaal junior. Jelle en Karl moesten vanuit het midden de tegenstander onder vuur nemen en Rinie en Rinus moesten dit vanuit de buitenposities gaan doen.  Onze tegenstander ging er gelijk fel in en de eerste punten waren voor hun, maar na een goede servicebeurt van Rinie stonden we niet veel later weer gelijk. Deze set ging het verder lang gelijk op, maar de aanvalskracht van Symmachia gaf aan het einde van de set toch de doorslag en de eerste set ging verloren met 25-21.

Na wat bemoedigende worden van coach Wim begonnen we aan de tweede set met dezelfde opstelling en een nog betere instelling. De eigen fouten verdwenen voor een deel en vooral door een sterk blok waren wij ditmaal de bovenliggende partij. Aan de buitenkant was vooral Rinus goed voor veel punten en onze middenmannen scoorden vooral met goed geplaatste legballetjes voor succes. Het kanon van de tegenstander vond een aantal keer het BOK blok voor zich en daarmee was de angel toch wel eruit gehaald bij de thuisploeg. Een mooie serie opslagen van Rinus en een mooi blok tot besluit van junior leverde een setwinst van 21-25 op voor ons, we stonden dus weer gelijk.

Onder het motto “nevursjeensuwinningtiem’’ begonnen we aan de derde set. De tegenpartij wisselde in de opstelling en op het midden resulteerde dit in een gevecht tussen 650 jaar routine aan het net van de thuisploeg en jeugdig enthousiasme aan onze zijde in de persoon van Jelle. Bij de eerste aanval van onze Jelle zag het even zwart voor hem dus moest er uit een ander vaatje worden getapt. Met enkele mooie legballen, mede mogelijk door de ‘bijpassende’ set-ups van Jack leek dit duel toch door onze Jelle in ons voordeel te worden beslist. Ook deze set ging het lang gelijk op maar uiteindelijk wisten we in het tweede deel van de set een gaatje te slaan en dat wisten we vast te houden tot het einde van de set en ook deze set wonnen we met 21-25. De eerste vreugdesprongetjes werden al gemaakt aan onze zijde, maar deze euforie werd door onze coach direct de kop ingedrukt.

Vol goede moed begonnen we aan het vierde deel. Opnieuw door een sterk Mondeel-blok werd de aanval van de tegenstander gekeerd en puntje voor puntje liepen we langzaam uit. Met enkele wissels en time-outs probeerde de tegenstander de BOK machine tot stilstand te brengen, maar geconcentreerd bleven we onverstoorbaar verder spelen. Zelfs junior bleef de juiste focus houden en serveerde op een van de zwakkere broeders van de tegenpartij zoals hem werd verteld door een ploeggenoot. Dat deze speler op dat moment op de bank zat was een klein detail. Rinus bleef met zijn specialiteit “viahetblokvandetegenstanderdebaluitslaan’’ scoren en ook Karl droeg in deze set zijn steentje bij. Bij een stand van 18-23 in ons voordeel leek een mooie overwinning slechts een kwestie van tijd. Maar heren 2 zou heren 2 niet zijn om voor de nodige spanning te gaan zorgen. Even verslapte het spel en dit benutte de tegenstander optimaal en na enkele lange rally’s stond het opeens weer gelijk 23-23. En het onvermijdelijke werd waarheid, deze set werd op het nippertje gewonnen door de thuisploeg met 25-23. Een vijfde set moest voor de zoveelste keer de beslissing brengen. (van de laatste 8 wedstrijden eindigde er 6 wedstrijden in een 3-2 uitslag).

De vijfde set werd gelijk sterk begonnen van onze kant. Karl scoorde met zijn service en opnieuw een sterk blok van Jack zorgde voor een voorsprong van 8-4 toen van veld moest worden gewisseld. De lastige opslag van de Symmachia spelverdeler werd nu ook goed gepareerd door de BOK-elite en zo kwamen door verzorgd spel aan aanvallen toe. Even spartelde de tegenstander nog tegen maar deze set gaven we niet meer uit handen en met 8-15 was de overwinning een feit. De ontlading was compleet bij ons wat een oorverdovend gezang tot gevolg had in de kleedkamer. Eenmaal belandt op veld 3 werd er nog tevreden nagepraat, uiteraard met de nodige bitterballen. En niet zoals enkele jaren geleden diep in de nacht, maar netjes op tijd werd er richting huis gereden met dure en door hard werken verdiende punten in de pocket. 

Heren twee moest afgelopen vrijdag een uitwedstrijd spelen tegen Apollo, in het onbekende Numansdorp (want ligt niet in Zeeland).
Vrijdag? Is dat niet de ongeluksdag van de week? Je weet wel, vrijdag de 13e en zo… En zit Halloween er niet aan te komen?
Hmm, klinkt niet echt gezellig…. Het was al voldoende om eitje Junior (een eitje op zijn enkel, volgens hem) en Rinus om met vage excuses af te laten haken.
Ook Alex, normaliter altijd te porren voor een wedstrijdje, trok bleek weg toen hij gevraagd werd en bleek opeens verhinderd te zijn.
Er bleven nog 5 dappere zielen over… Niet genoeg voor een team….
Gelukkig was de Held uit Leiden beschikbaar: Jelle kwam ons ontzetten en sloot aan, wel met tegenprestatie een weekendje joy-rijden in de auto van z’n moeder.
Dat offer wilden we graag als team brengen!

En zo togen we naar Numansdorp. Klinkt eigenlijk heel onschuldig, nu… mans…. En dorp…. Niks mis mee, zou je zeggen…
Maar waarom werd het dan steeds donkerder, na Bergen op Zoom? Waarom begon zelfs de gps paniekerig te roepen: “PROBEER OM TE KEREN! NEEM ONMIDDELLIJK DE AFSLAG!”
Wat wist Tom (Tom) wat wij niet wisten? Het werd steeds stiller in de auto…..
Opeens zagen we uit het duister felrode, knipperende ogen opduiken! Gezien de hoogte moesten dit reusachtige draken zijn!
Schreeuwend dook iedereen onder het dashboard, totdat Karl met een bibberend stemmetje zei: “volgens mij zijn het windmolens….”
Dan maar ogen dicht en gas geven… en we wisten te ontkomen.
Eindelijk zagen we uit het ravenzwarte duister een bord “Numansdorp” opdoemen. We reden de afrit in, sloegen linksaf en een inktzwarte ruimte strekte zich voor ons uit.
Met veel moeite was een weg te ontwaren, die voorzichtig gevolgd werd. Gelukkig, in de verte zagen we een paar lichten.
Maar…. Die lichten bewogen…. En kwamen steeds dichter bij… en werden steeds feller…. Ze kwamen recht op ons af!
Voor de lichten uit zwermden hysterisch toeterende auto’s, die ons aan alle kanten voorbij vlogen.
Wat was dat voor monster?? Moesten we ook niet keren??
Maar ja, zonder de punten in Numansdorp konden we het Winterkampioenschap in de derde klasse wel vergeten, en wat is dan het leven nog waard?
Met opeen geklemde kaken besloten we de strijd aan te gaan; witte knokkels omklemden het stuurwiel en een beverige voet trapte het gaspedaal in, recht op het monster af.
In een oogwenk waren de tussenliggende meters overbrugd en toonde het monster zich in zijn afschrikwekkende gedaante; brullend, met fel brandende ogen en zwaaiende tentakels stoof het op ons af.
Verblind trok de chauffeur toevallig op het juiste moment aan het stuur en dook de auto onder de zwaaiende tentakels met vlijmscherpe punten door; ook dat hadden we overleefd!
“Als je niet beter wist, zou je gedacht hebben dat het een landbouwwerktuig was!” zei Jack, en wiste zich het angstzweet van het gezicht.
Na een slingerende tocht langs zaken die we niet verder durven te beschrijven, kwamen we bij een moderne sporthal aan. Zou het toch nog meevallen?

Binnen bleek een kantine te zijn, na een lange trap overwonnen te hebben.
Daar verstrekte een soort gnoomachtig wezen met een krakende stem ons van 3 koffie en een thee (met een koekje).
Diep ineengedoken in een hoekje wachtten we op onze versterking; zouden ze het halen?
Gelukkig, daar dook onze Held uit Leiden op; ook zij hadden de bloedstollende reis overleefd.
Snel slopen we naar de kleedkamers en maakten ons klaar voor de strijd. Wat konden we verwachten?

Toen we de sporthal instapten, zag je bij iedereen het bloed wegtrekken; een stel reusachtige orks (met een flink uit de kluiten gewassen aspirant orkje) stond ons grommend en snuivend op te wachten.
Na een snelle warming up en een huiveringwekkende “prettige wedstrijd, gna gna gna” zochten we onze plaatsen op.

Met 6 man was er weinig keus: Jelle en Senior op midden, Rieni en Karl op buiten, Jack diagonaal en Arjan verdeelde het spel.
Toen bleek hoe onverstoorbaar de echte BOKkers zijn.
Ondanks gebrul van inheemse gedrochten op de tribune, die om ons bloed smeekten, werd het hoofd koel gehouden en werden de Appolorks twee sets achter elkaar opgerold; 25-18 en 25-16.

Maar zo makkelijk zou het niet blijven gaan….
We hadden het kunnen weten; toen Karl een slok uit een bidon nam, zei hij: “het water smaakt hier heel anders dan bij ons. Duidelijk geen grondwater.” Nee, water uit de Styx zal het zijn geweest!

In de derde set deden de helse stoffen in het water hun afschuwelijke werk. Passes kwamen niet meer aan, setup’s misten precisie, eenvoudige balletjes werden verprutst….

Met de moed der wanhoop probeerden de BOKkers er nog wat van te maken, maar het was duidelijk; de Apollorks roken bloed!
Grommend en kwijlend keken de tribune creaturen met hun bloeddoorlopen ogen toe hoe BOK richting de muil van de hel gleed….
Een afgrijselijk gekrijs steeg op uit de krochten van de sporthal toen de 3e set met 25-23 een prooi werd voor Apollo.

Maar BOK leefde nog. De vierde set winnend afsluiten zou alsnog kunnen, toch?
Eendrachtig werd besloten om ons na de wedstrijd te ontgiften met meegebracht bier (onze coach denkt aan alles) en die gedachte alleen maakte onvermoede krachten los.
Beetje bij beetje wist BOK zich te ontworstelen uit de wurggreep van de Apollorks en liepen puntje voor puntje uit. Het einde van de tunnel was in zicht!
Helaas, te vroeg gejuicht… Bij 23-19 voor BOK sloeg het gif weer toe, in een laatste poging om het leven uit ons te persen.
Onder luide aanmoedigingen van de tribune vocht Apollo zich weer terug. Het werd 23-22….
De muil van de hel sperde zich weer open, en BOK kon de slokdarm zien zitten….
Met een laatste krachtinspanning wist BOK weer een puntje te maken. Zou het nu gaan lukken? Nee, weer klauwde de tegenstander punt na punt uit BOK….23-24…..
Totdat de Apollo Hoofdork een bal op een domme manier tegen het net werkte. Het was gebeurd, 3-1 voor BOK!
Een doodse stilte daalde neer over de sporthal, tientallen ogen richten zich onheilspellend op het BOK team…
Dat zich snel terugtrok in de kleedkamer, deuren barricadeerden en in ploegen gingen douchen, intussen de innerlijke mens detoxinerend met een welverdiend biertje (waaronder 0.0).
Net toen de waakzaamheid verslapte, bewoog een deur zich piepend en krakend open…. Met stilgevallen harten staarden de BOKkers het duister in….
Uit het duister kwam een hand gezweefd, met daarin een mapje met spelerskaarten…. In de haast vergeten!
Snel griste Jack het mapje uit de hand, als 1 man grepen we onze tassen en jassen en we vlogen naar de auto’s; met gierende banden stoven we weg.
Van de reis terug weten we niet veel meer, alleen een schimmige, heks achtige gestalte die een hellehond aan het uitlaten was, menen sommigen gezien te hebben….

Deze wedstrijd zullen we niet snel vergeten, en nog eens oprakelen als we marshmallows roosteren boven een houtvuur in de BOKbossen…..

Onze eerste uitwedstrijd van het nieuwe seizoen vond plaats in de sporthal van Tholen , de Meulvliet.
De reis naar Tholen verliep niet zonder slag of stoot, want de reguliere weg via afslag Rilland was afgesloten. We kwamen daar pas achter toen we voor de afzetting stonden, want deze zelfverzekerde (lees eigenwijze) mannen keken natuurlijk niet op de navigatie die dit wel degelijk aangaf…Rondrijden over Bergen op Zoom was het devies.  Achteraf leek dit helemaal niet zo’n slechte omleiding want het leek of we sneller ter plaatse waren dan normaal.

Maar nu de wedstrijd….

De titel van het verhaal zegt het al, een wedstrijd met 2 gezichten en 2 zijden aan het net.

Vandaag was Jelle gelukkig in de gelegenheid om mee te spelen, immers, vandaag was zijn moeder jarig, dus moest hij vanavond thuis zijn, om dit te vieren.
We starten met Arjan en Jack, Wim sr en Jelle, Rinus en Karl. Rieni op de bank.

Bekende gezichten aan de andere kant van het net, en net als bij ons, één persoon die geen grijze haren had en wellicht de punten zou gaan maken.

We starten de set als een stel kranten en stonden al snel op grote achterstand.
Alle twijfelballen vielen in het voordeel van AVC en andersom ging bij ons van alles mis.

Hier was geen eer aan te behalen en we waren blij om boven de 10 uit te komen deze set.
Iedereen en niemand speelde verdienstelijk.

Set 1 : 25 – 14

De tweede set was een kopie van de eerste set, echter, nu vielen alle twijfelballen in ons voordeel en ging er bij de tegenstander niets, maar dan ook niets goed. Met Rieni op de plek van Karl ging alles voor de wind. Jelle scoorde prima op het midden en Jack en Arjan konden de matige pass nog altijd goed doortikken en zo scoren. Al snel stonden we dik voor en kwamen de 2 gezichten van de teams naar boven. De ene set alles kunnen en de volgende set niks klaar maken en andersom….
Of zouden er foute aardstralen onder het andere deel van het veld zitten ??

Set 2 : 16 – 25

De 3^e set moesten we weer naar de andere kant en………ja hoor…alles ging mis.
Terwijl bij de tegenstander alles lukte en goed viel. Meteen hadden we het gevoel dat het deze set er niet in zat en gingen we alle uitvluchten erbij zoeken. De deur van de kleedkamer stond open, daarom ging de service telkens uit. De aardstralen oh ja….
Zelfs Jelle kwam niet tot scoren en Karl serveerde bijna alles uit.
Wij waren opnieuw mr. Hyde (of was het dr. Jekyll ??)

Set 3 : 25 – 15

Na de wissel en het begin van de 4^e set, wisten we het zeker. Het lag aan de andere kant.
We gingen weer lekker van start, in eerste instantie gelijk opgaand, maar allengs de set vorderde liepen we steeds verder uit, met name door goed serveerwerk van Wim sr en Karl.
Jelle maakte de punten op het midden en Rieni kon met geplaatste ballen ook veel punten binnen sprokkelen. Het ging wederom gezwind en voordat we het wisten sleepten we de 5^e set eruit met een aanzienlijk verschil.

Set 4 : 10 – 25

We wisten het nu zeker. De aardstralen aan de andere zijde van het net deed het team wat daar speelde de das om.
Jack won de toss voor de 5^e set en koos natuurlijk voor de behekste kant van het veld. Immers, zo konden we de 5^e set na de kantwissel binnen halen.  We starten de set met Jack en Arjan, Jelle en Wim sr, Rieni en Karl. Rinus zorgde voor de druk van de bank.
Gek genoeg ging het begin van de set gelijk op en kwamen zelfs op een kleine voorsprong. We wisselden op een stand van 6 – 8.
Blijkbaar was de negatieve magie uitgewerkt en profiteerden wij daarvan.
Natuurlijk speelden we ook beter en maakte de tegenstander meer fouten dan ons.
Uiteindelijk wonnen we de set….

Set 5 : 10 – 15

en konden we met een goed gevoel naar huis met 3 punten in de pocket en een tweede plaats op de ranglijst. Volgende week een mooie thuiswedstrijd tegen de jongens van Stevo HS 3. Komt allen aanmoedigen !!!

Wat wel verandert is dat we stilaan afscheid gaan nemen van onze jonkies. Bart stelt andere prioriteiten, Jelle kiest niet voor een weekend-OV en rondom Matthijs is het al heeeel lang stil. Wel goed voor de gemiddelde leeftijd van het team, maar of dat ook een garantie is voor succes (volle wedstrijden) is natuurlijk even afwachten….

Tijdens het inspelen bij de Zeelandcup hadden we nog hulp van Joren en Joost. We konden met hen erbij 1 setje winnen van de 8…Maar die jongens zijn er bij onze aftrap van de competitie niet bij en zijn we op de ouwe rotten aangewezen. Tijdens de fotosessie met onze nieuwe sponsor blijkt dat Mark ook komt ballen. Hij maakt vandaag de selectie compleet. Een selectie die verder bestaat uit Wim en Wim jr, Rinus en Rieni, Karl en Arjan en ondergetekende. Dat betekent geen overbezetting dus we hopen dat we tijdens het seizoen een beroep kunnen doen op onze overige nog spelende heren!! De openingswedstrijd gaat dit jaar tegen Apollo uit Numansdorp. Een onbekende tegenstander die nog niet eerder bij ons is ingedeeld. Bij binnenkomst valt op dat de ploeg behoorlijk wat lengte meeneemt. Dat belooft een zware middag!

Gefocust beginnen we aan set 1. Arjan start als spelverdeler in een 5-1 systeem met Jack in de diagonaal, de Wimmen op mid en Rinus en Karl na de buitenkant voor de harde aanvallen…En zowaar, de motor draait direct op volle toeren. Beseffen de heren wel dat er nog 3 sets volgen? Als de big points in beeld komen is er een comfortabele voorsprong. No way dat we dit nog weggeven. De eerste setwinst van het seizoen is een feit (25-15). Op de andere velden gebeurt hetzelfde, wordt dit een top-weekend voor BOK?

Met Mark als spelverdeler erbij in set 2 gaan we verder in een 4-2 opstelling. Duidelijk gewaarschuwd komt Apollo in deze set beter voor de dag. Als onze jongens in het groen de foutenlast op laten lopen, helpen ze de tegenstander terug in het zadel. Binnen no time kijken we tegen een achterstand aan. Dankzij een formidabele service-serie van Wim jr (hij serveert maart liefst 9x goed!!) buigen we de achterstand om in een voorsprong. Toch is het nog niet gedaan. Apollo recht de rug en komt via een sterke opslagserie weer akelig dichtbij, 24-23. Een foutservice bezorgt ons alsnog een narrow escape (25-23).

Nu zijn de BOKjes gewaarschuwd. Toch klampt Apollo ook in set 3 nog even aan, tevergeefs. Een voorsprong wordt opgebouwd totdat de tegenstander weer met een moeilijke service komt. 6 fouten op een rij geeft Apollo weer moed, BOK krabbelt op, is weer eerder bij the big points, maar het ritme stokt. Op 24-20 krijgen we 3 punten tegen, maar ook nu serveert de tegenstander de set voor ons uit (25-23), narrow escape 2..

In het begin van set 4 leek de les nog niet geleerd. De stand gaat gelijk op. Toch komen de BOKkers zelfverzekerd over, Apollo lijkt zich over te geven. Met een voorbeeldige inzet, zelfs in set 4, is de overwinning een zekerheidje geworden. De 5 punten zijn binnen!

Volgende week naar Tholen. Ik begreep dat jonkie Jelle voor een keer over komt! Hij wil zijn verjaardag zeker vieren met zijn oude teammates…

Met sportieve groet,

Captain Jack

Rinus.

Nadat Jack de magische woorden uitsprak dat we even stil moesten staan bij de allereerste opslag van het seizoen, werd dit punt gelijk cadeau gedaan aan de tegenpartij, zoals ieder eerste punt van alle sets werden weggegeven. Maar gelukkig stond er een erg veerkrachtig team met mannen die gaan voor de winst, soms wel eens overdreven fanatiek, met de gedachte van een 20 jarige hond, die alles op alles zet om toch maar dat bot te pakken te krijgen. Voor de outsider, dit gaat dan met veel kabaal en met veel frustratie, komisch? Misschien wel een beetje. Het is maar wat je wilt zien.

En dan de wedstrijd, we begonnen matig, setstand 20-25, maar wel de 1^e setwinst van het nieuwe seizoen. We speelden met Rinie als wissel voor Wim T. Beiden hebben wat last van wat kleine probleempjes. Rinus, later bleek hij de serveerder die met de service de meeste punten kon maken, door simpel weg te kijken op wie hij moest serveren. Tja een oude rot in het vak. Speelde een prima wedstrijd, liet zich niet uit het spel halen door fouten van het eigen team. Jack had een pittig middagje met het spelconcept 1-5. Hij heeft wat metertjes gelopen. Wim junior stal de show door als een vogel naar de bal te vliegen en deze vervolgen tegen het net aan te smashen. Jelle, had duidelijk last van een avondje stappen. Karl deed zijn ding en dat deed hij goed.

Setstand 2 19-25, set 3 en 4 waren voor de statistieken, de tegenstander liet vele steken liggen, 8-25 en 13-25.

Even over de tegenstander, vvCondor HS3, dit is een team dat bij elkaar is gezocht om competitie te spelen, zo stonden er 4 recreanten in die aangaven om het ook eens te proberen op het echte niveau. De mannen van vvBok lieten zich daardoor niet in de luren leggen en maakte de wedstrijd netjes af met een 4-0 overwinning.

Als bijzonderheid kan ik melden dat we zijn begonnen met taart om de competitie goed in te luiden, dat de telsters meer aandacht hadden voor het andere speelveld, waardoor wat heren oververhit raakten door dit grote onrecht dat hen werd aangedaan en dat we zonder Jelle en Rienie zijn gaan eten bij Kanters in Moerdijk, ons net binnen de tijd om aan te mogen schuiven. 5 Minuten later sloot het restaurant. Als 2 draaideur criminelen wilden Karl en Wim junior het etablissement verlaten maar kwamen niet verder dan een gesloten deur. Dan maar via de zij uitgang.

Al met al een enerverende middag/avond voor mij als coach.

Mannen heren 2, een goede voortzetting van het seizoen toegewenst en denk aan jullie fouten die jullie allemaal maken en neem dit gewoon voor lief. Spelvreugde eerst, dan blijven de overwinningen vanzelf niet uit, gelukkig mocht ik erbij zijn bij deze eerste overwinning.

Tom van Pelt