Vol goede moed kwamen we in de regen aan om AVC te lijf te gaan met de volgende 8: Jack, Rieni, Arjan, Karl, Mark, Wim sr en jr en Arie. Na enig zoekwerk in de kleedkamer voor een rustig plekje hadden we daarna de ruimte in de zaal, om ons voor te bereiden opeen goed onthaal.

De eerste set was aan ons om te beginnen hetgeen met beide handen aangegrepen, Mark wist gelijk druk te leggen met zijn service en een voorsprong te creëren. Tijdens het verloop van deze 1^ste set was het spel bij BOK H1 zo wisselend dat AVC er geen vat op kon krijgen en tegen dat service gat aan bleef kijken. Door de rust bij BOK H1 bleef het spel variëren en was halverwege de 1^ste de middenaanval van Wim jr zeer productief waardoor het voor AVC schier onmogelijk was om nog iets te kunnen beteken in de vorm van een dreiging voor BOK H1. Deze 1^ste set werd dan ook ruim gewonnen met 25-15.

De 2^e set kreeg toch een ander verloop dan dat de 1^ste set deed vermoeden. Nadat het in het begin van deze set redelijk gelijk opging, wist AVC toch een kleine voorsprong te pakken van enkele punten.

Dit werd vooral veroorzaakt doordat AVC meer prikballen ging spelen waar BOK H1 in het begin weinig zicht op had en zich steeds moest terugvechten. Verder bleek dat niet alle spelers van BOK H1 even fit waren, de één had last van zijn rug en de ander had conditionele problemen. Toch wisten zij bij te blijven bij AVC zodat er geen groot verschil was en het redelijk gelijk op bleef gaan. Tegen het eind van de 2^e set nam Jack het besluit om een time-out te nemen om iedereen even rust te gunnen en weer scherp te zetten. Het was namelijk voor het verloop van de wedstrijd van belang om deze 2^e set toch van AVC te winnen, dit om te zorgen dat ze niet extra gemotiveerd aan de 3^e set kunnen beginnen. Na een paar spannende slot rally’s wist BOK H1 de winst toch binnen te halen met 25-23.

BOK H1 kon na de winst van set 2, met een gerust hart aan de 3^e set beginnen. Even leek het erop dat er toch te makkelijk over gedacht werd. AVC wist in deze 3^e set wederom goed bij te blijven,

door enkele wissels te hebben gedaan werd het spel aan hun kant ook iets gevarieerder en wist hun middenaanvaller veel punten te scoren. Helaas voor AVC bleek dit niet voldoende om bij BOK H1 weg te kunnen lopen. Tijdens deze set werd de buitenaanvaller vaak aangespeeld door de mindere paas, helaas kwam de aanval, door conditionele tekorten, niet meer goed door. Halverwege de set was er aan de kant van BOK H1 wederom een goede service beurt waarmee een gaatje werd gecreëerd met AVC. Door een vreemde time-out van AVC, zij hadden nl. net een punt gescoord en de service teruggepakt, wist BOK H1 de rust weer te herpakken en konden zij hun eigen spel weer spelen. Dit bleek het keerpunt in de 3^e set en moest AVC de meerdere erkennen in BOK H1 die de set won met 25-17.

De 4^e set was op veel punten een kopie van de 3^e set, alleen was er bij BOK H1 een creatievere opstelling gemaakt. Arjan, normaal spelverdeler, was voor Karl gewisseld als buitenaanvaller, dit was voor AVC toch wel even wennen. Anders stond er een rechtshandige aanvaller en nu ineens een linkshandige, tot gaf zoveel verwarring dat er voor hem veel punten waren te scoren. Tiijdens het eerste deel van de 4^e set wist AVC nog enigszins bij te blijven maar tijdens het verloop van de set was het verzet gebroken en wist BOK H1 ook deze set ruim binnen te halen met 25-18. Met deze 5 punten heeft BOK H1 zich zeker gesteld van een tweede plaats in de competitie, in hoeverre dat nog van belang is weten we niet en zal ervan afhangen of het mogelijk is om de competitie verder af te spelen is of niet…………………………………. De heren van BOK H1 blijven gepassioneerd doorgaan.

Onder leiding van een nieuwe coach leken de dames van Cegelec ZUVO het ons in het begin lastig te maken. Tijdens de serviceserie van Lynette was er aan de overkant echter een grote onzekerheid merkbaar. Er werd een time-out aangevraagd. Met de tactische aanwijzingen van Ton serveerde ons kanon nog een paar balletjes door, waarna onder andere onze aanvoerster Jessica de gaten aan de overkant wist op te zoeken . We kwamen op een voorsprong van 20-13 en verloren hierna zes punten. In de volgende set zouden we met meer overtuiging gaan spelen.
Set 2: 25-14

Met onze stabiele pass, variatie in de set-ups, dreiging vanuit de aanvalster en het hierdoor door de tegenstander ontstane open blok hadden we vrij spel. Ondanks dat hierdoor onze punten gemakkelijk vielen, behielden we onze concentratie en ons tempo. We beperkten de serviceseries van onze opponenten tot drie punten. Vice versa lukte dit niet. Isolde serveerde tien punten op rij.
Set 3: 25-10

Als we de omstreden derde set wilden winnen, zouden we onze kracht en stabiliteit uit de voorgaande set mee moeten nemen. 11 punten achter elkaar serveerde Lynette. Deze serving queen of the court wist al haar power ook nog aan het net mee te nemen. Onze midden Jessica verraste de overkant ook met haar kracht. Tactisch werd er gescoord door Carleijne. In absolute beast modus was vooral onze spelverdeelster Alyssa, die in de afgelopen wedstrijden met overtuiging en variatie het spelletje verdeelde. Een doortikballetje of een tweeslag, alles is mogelijk met onze secretaris .
Set 4: 23-25

Een complete overwinning leek voor ons helaas niet weggelegd. In de laatste set kregen we te maken met een tactisch sterkere tegenstander, die in de laatste set meer speelsters wisselde dan in de voorgaande sets opgeteld. Waar wij in de vorige sets profiteerden van onze kanonnen in de aanval en service, waren de rollen op het einde omgedraaid. Verschillende aanvallen langs ons blok en serviceseries van de tegenstander waren voor het eerst in de wedstrijd mogelijk, doordat wij steeds minder overtuiging hadden aan het net en in het achterveld. Als we volgende week spelen zoals in de eerste sets, dan nemen we de volle vijf punten ongetwijfeld mee naar huis!

In het begin van de eerste set liepen we gelijk op. Het lukte Dunamis echter halverwege de set een kleine voorsprong van vier punten te pakken. Gelukkig wisten we dit mede door onze servicedruk aan het eind van de set weer recht te zetten. We pakten zelfs de voorsprong en kwamen in een goede flow. Alyssa wist de set-ups lekker te verdelen en het blok van Dunamis was hierdoor de weg kwijt. We wonnen de set uiteindelijk met 25-22.

Het begin van de tweede set was een herhaling van het begin van de eerste set. Tot 13-12 liep het gelijk op, maar daarna lukten het ons om wat punten op rij te scoren. Isolde wist veel aanvallen van Dunamis te verdedigen, waarna Carleijne en Lynette de set-up van Alyssa hard binnen sloegen. Het werd uiteindelijk 25-22. 

Toen werd het tijd voor de beruchte derde set. Waar we in de eerste en tweede set veel servicedruk wisten te brengen, maakten we in de derde set juist veel servicefouten. Dunamis wist hier optimaal gebruik van te maken. We hadden dan ook geen antwoord op hun variërende aanvallen op mid. De derde set ging hierdoor met 17-25 naar Dunamis. 

In de vierde set kwamen we al snel op een 5-0 voorsprong door de service van Alyssa. Helaas wisten we deze voorsprong gedurende de set niet vast te houden. We maakten aardig wat eigen fouten en opnieuw was de midaanval van Dunamis goed op dreef. Dunamis kwam hierdoor weer op voorsprong en wist dit vast te houden tot het einde van de set. Het werd uiteindelijk 22-25. 

De stand kwam op 2-2, wat betekende dat er een vijfde set moest worden gespeeld. We kozen ervoor om aan onze vertrouwde kant te beginnen en dat was te merken: we kwamen op 5-2 voorsprong. Helaas kwam er toen een goede service-serie van Dunamis waar wij geen antwoord op hadden. We kwamen niet tot aanvallen toe en de dames van Dunamis wisten uit te lopen. We keken hierdoor tegen een achterstand van drie punten aan, maar we gaven niet zomaar op. We knokten ons terug tot 13-13 door onder andere een ace van Jessica. Ondanks onze comeback trok Dunamis uiteindelijk aan het langste eind. We verloren helaas de vijfde set met 13-15.

Hoewel we 2-3 hebben verloren, hebben we wel een lekkere pot gevolleybald. Volgende week hebben we een keer volleybal-vrije zaterdag, maar 20 november nemen we het weer thuis op tegen ZUVO om 16.00! 

Uiteraard is het bij H1 traditie dat degene ,die iets over de wedstrijd zegt na afloop, direct door 3 man (Jack voorop) gebombardeerd wordt tot auteur van het wedstrijdverslag. Ondergetekende was de gelukkige dus, die ongeveer net op adem is gekomen van de 4-setter. Conditiegebrek? Ongetwijfeld! Covid? Kan meegespeeld hebben! 4 punten? Ja zeker!!

Na de eenvoudige 4-0 thuis tegen Mytilus was wel zeker dat het in het Omnium lastiger zou worden. In Kapelle werd de handdoek snel gegooid door Mytilus, maar met wat publiek er bij werd het iets langer spartelen voor de Goesenaren.

Eerst natuurlijk zaak om de zaal überhaupt te bereiken, met deurcontroles , mondkapjes tot de zaal , ook vanaf de kleedkamer naar de zaal, al een dingetje. Verliep trouwens wel goed en zonder problemen, mede omdat H1 uiteraard de sportieve ambities niet wilde inleveren en netjes gevaccineerd was.

Dan met Reza er bij ging onze gemiddelde leeftijd uiteraard met zo’n 20 jaar omlaag en eigenlijk verliep het allemaal best behoorlijk. Vooral onze servicedruk leverde nogal wat puntjes op en gecombineerd met de buitenaanval van Mytilus, die 34 van de 33 ballen uitsloegen, zijn we alleen in de 2^e set in de problemen gekomen en verloren die na van achterstand te zijn teruggekomen met 25-20. Set 1,3 en 4, werden overtuigend binnengesleept met 25-19, 25-13, 25-19 en de 1-3 voor Bok was een feit. Laatste set leek Mytilus nog tegen te spartelen maar een aantal servicepunten/passfouten later waren de 4 punten binnen.

Na afloop nog even gekeken of er in de aanpandige zaal behoefte was aan een optreden van volleyballers met bezweet en ontbloot bovenlijf, maar er bleek geen interesse voor een Streetdance-like showtje van H1, maar die hadden we tenslotte al in 4 sets gegeven in Zaal 2. Dan maar een biertje en de reis naar huis aangevangen.

PS Onze 2^e plaats lijkt veilig voorlopig maar als de Brug dit schema aanhoudt gaan we ergens in April een nieuwe competitie/indeling krijgen.

Mark Paul

We begonnen vandaag tegen het gemixte damesteam van het café en Goedemorgen. Zij moesten nog wat aan elkaar wennen. Bij ons liep het niet slecht. Er werd goed samengespeeld en we zaten er ook goed bij. Het serveren was een van de zwakke punten. Al waren er toch een paar dames die dit nog konden en hiermee wat punten wisten te scoren. Het was een wisselende wedstrijd. Soms ineens een rally en dan weer wat mat. We waren ook aan elkaar gewaagd. Zie de setstanden; 25-21, 25-23 en 25-13. We haalden de volle winst!

Er werd op 2 velden tegelijk gespeeld. De andere 2 velden werden voor Start to volley gebruikt. Een stuk of 10 mensen krijgen hier volleybal-les. Dit is zo tot eind van dit kalenderjaar. Hopelijk blijven er wat liefhebbers over, want de recreatieve volleybalcompetitie is aan verjonging toe!

Onze volgende wedstrijd is op 13 november tegen de Bongerd. Nu hopen dat we door kunnen blijven spelen en dat een virus geen roet in het eten gooit!

Cobie Brouwer

Wedstrijden in Axel zijn altijd een belevenis.
Er is publiek aanwezig in zulke getalen en met zulk enthousiasme, dat het wel een eredivisiewedstrijd lijkt.
Zegt misschien ook iets over wat er verder te beleven is in Axel op zaterdag….

Affijn, dankzij een uitgekiend ophaal/rijschema stonden de 7 veteranen ruim voor aanvang (17:00) klaar in het veld.
Niet helemaal perfect voorbereid, want Arjan bleek zijn lenzen vergeten in te doen.
Op advies van Rieni besloot hij het zonder bril te doen, aangezien dat geen sportbril is en dus gevaarlijk als er een bal op komt.
Moet kunnen, dacht hij tijdens het inspelen….
Dat bleek niet de enige inschattingsfout te zijn….

De set begon en in no time ging alles fout wat er fout kon gaan; de eerste helft van de set was met afstand de slechtste sethelft uit de gezamenlijke geschiedenis van enkele honderden volleybalervaring die in het veld stond, dankzij een collectief falen.
Een van de meest gedenkwaardige momenten was een service van Wim, die niet alleen het net niet haalde, niet alleen de middellijn en onze 3 meterlijn niet haalde, maar zelfs de reservebank niet….
Voordat we het wisten, stonden we met 20-7 achter, met een hysterische tribune en een tegenstander waarbij opeens alles lukte.
Wat is hier in hemelsnaam aan de hand? OK, we missen wat smashkanonnen, maar dan nog, dit kon toch niet waar zijn…
Na een donderpreek van Jack werden de stramme ruggen gerecht, er ontbrandde weer vuur in de bijna uitgebluste ogen, de spieren werden aangespannen, en eindelijk gingen we van start.
En ja hoor, daar stroomden de punten binnen…. We kwamen nog terug tot 20, maar moesten de set wel aan Stevo laten.
Maar het geloof was weer terug, en dat bleek in de 2e set; de lijn werd doorgetrokken en die set werd binnen gehaald; weliswaar met moeite, 24-26.

Intussen begon zich een relletje op te bouwen tussen voorgenoemde Wim Junior en de scheidsrechter.
Wim’s gewoonte om verbale “tips” te geven aan de scheidsrechter (uit, touche, opstellingsfout, enz) werd hem niet in dank afgenomen en hij had intussen al een informele waarschuwing en een gele kaart aan de BOKbroek….

Ook in de 3e set ging de strijd lang gelijk op, en deze keer viel het kwartje net naar Stevo; 25-23.
Tot overmaat van ramp moesten we vervolgens ook de meest ervaren man in het veld missen: Rinus moest vertrekken wegens andere activiteiten.
Gelukkig lijkt de naam van onze libero veel op die van Rinus, en zo konden we libero Rieni omtoveren naar passer-loper Rieni zonder problemen.
Met zijn extra aanvallende impulsen wisten we met veel moeite de overwinning te halen in de 4e set: 23-25.

Een 5setter dus, waarbij alle ouwe knarren dus al 4 sets en ruim anderhalf uur hadden gespeeld…. Zou de Oude Garde nog ergens wat krachten vandaan kunnen peuren?
Wim in ieder geval wel, qua scheidsrechtertips, met een rode kaart en een strafpunt tot gevolg… Temperaturen in het veld, op de tribune en op de scheidsrechterstoel stegen naar tropische hoogtes!
Weer kwam Stevo op een stevige voorsprong, weer knokte BOK zich terug, de term “ouwe taaie” nieuwe dimensies gevend….
Maar helaas, op 17-15 moest BOK toch capituleren, na ruim 2 uur knokken en in totaal 223 punten (Stevo 5 meer dan BOK…).

Het was niet best, maar wel gedenkwaardig, laten we het daar maar op houden…
Vervolgens hebben we de weekendomzet van restaurant De Pyramide verdubbeld, waardoor er nog meer Axelnaren blij waren met onze komst, en kwam er een einde aan een nu al legendarische Slag Om Axel….

Ik weet niet welke veteranen van die Slag donderdag alweer voldoende hersteld zijn om te trainen, maar zo ja: alleen handtekeningen en sterke verhalen na afloop van de training in de kantine.

Nadat alle tassen in de autootjes waren gepropt, konden we vertrekken. De routeplanner gaf aan dat het sneller was om via België te rijden. In de auto zat de sfeer er al goed in. Want naast de leuke gesprekken konden we uiteraard uitgebreid genieten van de mooie herfstkleuren aan de rand van de snelweg. Bij aankomst hebben we vooraf nog een drankje gedaan in de kantine. Waarbij sommige kopjes al gingen hangen. Niet omdat ze er geen vertrouwen in hadden, maar de verwarming stond behoorlijk hoog. Dus enkelen onder ons, werden er iets wat rozig van. 

Dus het wordt tijd voor actie! We begonnen sterk de eerste set. Zo sterk dat we zelfs met 6-16 voor stonden.  Helaas kregen we een sterke service tegenover ons en hadden we er geen grip op. Waardoor we ze tot 16-17 hebben laten terugkomen. We hebben de set binnen gehaald met 20-25. Alleen hebben we hun de ruimte gegeven om in de wedstrijd te komen, wat ons duur is komen te staan qua setpunten. 

Dit hebben we gemerkt in de 2de set. We kregen veel meer tegenstand, dan in de eerste set. Er werd een goed blok neergezet en onze gaten werden goed opgezocht. Met vlagen hebben wij goed gespeeld. Helaas waren deze vlagen niet lang genoeg om de set binnen te halen. Waardoor de setwinst naar Bladel ging met 25-21.

Deze uitslag van de 2de set was teleurstellend. Want we voelden ons wel de betere partij. Als we kijken naar wat voor power er terug te zien is bij Isolde en Lynette, wat voor blokken er door Jessica en Marit worden gemaakt, de variatie in set-ups wordt gegeven door Alyssa en Muriël en de tactische plaatsballen van Dinah en Carleijne. Dan zou je toch denken dat er genoeg kwaliteit in het team zit?! Gelukkig was het ook zo voor de derde set. We waren weer back on track. De set was voor ons. 

Dan zou je denken, we gaan door waar we mee bezig waren. Maar helaas dat viel tegen. Eigenlijk ontbrak het aan het welbekende puntje op de i.  Naast dat waren er ook nog een paar ongelukkige ballen die in ons nadeel vielen. De set gaat naar meiden van Bladel. Op naar de 5de set! 

Eigenlijk loopt het vanaf het begin van de 5de set lekker. Het dieseltje is op gang. We pakken meer ballen, maken tactische keuzes en zetten een prima blok neer. Zo herkennen we ons eigen spel weer. Uiteindelijk winnen we de set ook en is de winst gelukkig voor ons. Hebben we ons beste spel laten zien? Nee. We kunnen veel beter en we hopen dit ook thuis te kunnen laten zien. 

Maar eerst even de focus op de wedstrijd van aankomende zaterdag! Go Green! 

Ongeveer anderhalve week na onze uitwedstrijd tegen Volley Tilburg op donderdagavond stonden wij afgelopen zaterdag thuis oog in oog met Vollido DS1. Zij twee punten uit drie wedstrijden, wij iets meer wedstrijden met een beter resultaat, maar dat beloofde nog niets voor het verloop van de wedstrijd. Coach Ton wees ons erop dat wij scherp moesten blijven, zodra wij zouden verslappen zouden zij daar wel eens heel handig gebruik van kunnen maken en zo sets binnenslepen. Daarentegen bleek wel tijdens het inspelen al dat het tempo van het spel van onze kant moest komen.

Het startsignaal van de wedstrijd werd gegeven door scheidsrechter Jack en we konden beginnen! De eerste paar punten waren vooral in het voordeel van Vollido, maar we hebben ze geen kans gegeven om uit te lopen. Wat wij overigens wel deden toen we daar de kans voor kregen: maar liefs zeven punten achter elkaar op naam van Isolde. Door deze goede servicereeks hadden wij een gat geslagen van, je raadt het nooit, zeven punten! De weg richting setwinst was ingezet. Aan het net verdeelde Muriël het spel goed en wist iedereen, maar bij uitstek Stephanie en Jessica, hun puntjes mee te pakken. Halverwege leek het even erop dat Vollido ons in de tang had met één van hun services, dus werd Dinah ingebracht in de hoop hun spel te ontregelen. Dit lukte, want de serie bleef slechts bij vier punten. Nog meer pech voor hen, want na hun mini-inhaalslag troffen zij de service van Marit en zij wist met maar liefst vijf services op haar naam de set binnen te slepen. 1-0!

Set twee verliep op vergelijkbare wijze als set één. Vollido leek even goed te starten, maar vanaf de 4-4 op het scorebord ging bij ons de knop om en werd punt na punt gemaakt. Ondanks dat Vollido veel ballen van de grond haalde en ook niet op gaf, hielden wij hen met onze service succesvol onder druk. Vooral op de service van Lynette hadden ze geen antwoord, deze was in set twee zelfs goed voor zeven punten! Maar ook Muriël was, ondanks haar schouderklachten, serverend te sterk voor ze. Daar was Vollido zodanig van onder de indruk (denk ik) dat ze het ons de rest van de set niet meer moeilijk gemaakt hebben. Met een keurige 25-17 werd de set door ons gewonnen.

Berucht en beroemd, zo wordt de derde set ook wel genoemd. In een wedstrijd waar wij aan de verliezende hand zijn, is dit vaak ons hoogtepunt, terwijl bij een goede wedstrijd van onze kant het in de derde set nog wel een in wil kakken. De boodschap voor set drie was dan ook om dit zien te voorkomen: blijven gaan en eigen spel spelen. Het begin ging steeds gelijk op, beide teams maakten af en toe een fout in de service, maar scoorden het punt daarna wel weer met de aanval. Tot er 11-11 op het scorebord stond. Ons spel kakte even in, wat miscommunicaties met de aanval en in de verdediging en hier maakten zij handig gebruik van. Gelukkig hebben we de afgelopen wedstrijden ervaren dat wij best een handje hebben in op karakter een achterstand inhalen. Dit werd dan ook keurig gedaan waardoor we nauwelijks in de problemen zijn gekomen en van setverlies geen sprake leek. Helaas viel Stephanie halverwege de derde set geblesseerd uit. Haar plek werd goed overgenomen door Carleijne, die met haar service uiteindelijk de derde set binnen sleepte. 3-0, so far, so good!

Het is altijd een fijne gedachte als je aan set vier begint en weet dat je de wedstrijd alweer niet meer kunt verliezen. Maar, in een wedstrijd met zo’n tegenstander weet je ook gewoon dat je vijf punten moet pakken. Vollido had het ons even moeilijk gemaakt en lieten zien dat zij niet voor niets in de promotieklasse spelen, maar wij waren (als ik zo vrij mag zijn) toch wel echt de betere partij. In het begin van set vier werd de toon opnieuw gezet door goede servicereeksen van Marit en Lynette. Maar, Vollido gaf niet op en wist zich uiterst goed terug te knokken tegen onze service en aanval. Tijdens de time-out aan het einde van de set bleek dat Muriël erg duizelig was en werd Alyssa ingebracht om haar te vervangen. Na twee succesvolle services was er slechts nog één fout van Vollido nodig om setwinst voor ons te garanderen. Eindstand: 4-0. Vijf punten in de pocket die ons voorlopig keurig in de top 3 houden. Op naar volgende week in Bladel!

Op een donderdagavond reisden we af naar Tilburg. Het beloofde een lastige avond te worden. De Tilburgse dames hadden nog maar weinig verloren. Ook Ton had ons voorbereid op een sterk team met ex- divisie speelsters. Zouden we dan echt geen schijn van kans maken?

Tijdens het inslaan werd het aan onze kant steeds stiller. Onze tegenstander was erg goed. Er werd flink doorgeslagen. Het zag er allemaal best ‘profi’ uit. Toch hadden we er zin in. Gewoon lekker spelen en ons niveau halen was het doel. We gingen ervoor.

Ton liet deze avond aan zich voorbij gaan en gaf de coaching uit handen aan Onno die dat ook deze tweede keer weer erg goed heeft gedaan. De eerste set begon onzeker. Als de reporter zich niet vergist, kwamen we 3-0 achter. Daarna ging er een knop om. Stephanie was in deze fase van de wedstrijd een zekerheidje in de aanval en bracht ons langs zij. Er werd hard gewerkt en met lef gespeeld. Het ging eigenlijk best wel goed. We hielden dit vast tot aan het einde van de set en geloof het of niet, we wonnen! Dit hadden we niet verwacht! Ik denk onze tegenstander ook niet..

In de tweede en derde set speelden we weer goed. Uiteraard kwam de kwaliteit van Tilburg af en toe bovendrijven met snelle, harde aanvallen en een goeie floater service. Toch gingen we goed mee. In de tweede set maakten we helaas teveel eigen fouten. Ik denk dat we wel zeven keer uit of in het net geserveerd hebben. Ons goede blok en nog steeds prima aanval bleek helaas net niet genoeg. De tweede en derde set gingen verloren.

De vierde set is geen vermelding waard. We presteerden het maar elf punten te maken. Waar het aan lag? Ik denk dat het op was. Een slecht einde van een wedstrijd waarin we drie sets prima hebben gespeeld. En het was een leuke wedstrijd! We kijken er alvast naar uit het Tilburg bij de return in Kapelle weer erg moeilijk te maken.

Gr. Jes

Op zaterdag 9 oktober waren we uitgenodigd om een oefenwedstrijd te spelen voor het Start to Volleyproject. Doel is om meer mensen recreatief volleybal te laten spelen. Zie www.starttovolley.nl
Er zijn nog 8 teams over in de recreatieve competitie op de zaterdagochtend. De herencompetitie is verdwenen. Rest nog een gemengde en een damescompetitie.
De start zal pas op 6 november zijn. Dit is verlaat door het overlijden van de organisator Jacco Jan Bras.
Het was leuk om weer samen te spelen. We waren nog niet in vorm, maar dat komt weer wel.

Wordt vervolgd.

Cobie Brouwer